Even ergens anders…

Meestal gaan voor mij de buitenlandse tripjes naar de Eifel, waar riviertjes als de Kyll, Ahr en Prüm bevist worden, maar dit keer ging de reis naar de Amblève in de Ardennen.

Een geheel ander water als de bovengenoemde beken, veel meer met dikke stenen in de rivier en een andere bodem, er werd dringend geadviseerd om een waadstok mee te nemen, en die was nodig ook.

Op de rit erheen zaten Jaap en ik al helemaal te verzinnen hoe we de vis gingen verschalken, maar dat pakte heel anders uit, het stuk water waar wij visten was van een kleine club die in de voorwaarden de regel had dat er alleen met droge vliegen gevist mocht worden. en als dan de vis niet wil stijgen heb je het moeilijk.

Met veel pijn en moeite er wat kleine vis uit kunnen halen, alleen Jaap had een fatsoenlijke vlagzalm. De volgende dag liepen we het water nog eens rustig af en ontdekten vele schitterende vlagzalmen, die volkomen bewegingloos in het water “zweefden”.  Dan kun je vissen wat je wilt, stijgen doen ze dan niet en alleen een nimfje kan dan nog wat opbrengen, maar dat mocht niet, het te koude weer van de laatste tijd had ons parten gespeeld.

We gaan nog een keer terug, zoals Schwarzenegger zegt; “I ‘ll be back”.